Home‎ > ‎Nieuws onderwijs‎ > ‎

De leerkampioenen van Middelburg

Geplaatst 16 jun. 2015 04:18 door Kwaliteit / Archipelscholen   [ 16 jun. 2015 04:23 bijgewerkt ]
Rob Jiskoot, directeur van Archipelschool De Leeuwenburch in Middelburg, maakte 5 jaar geleden de overstap van Rotterdam naar Middelburg. Het was ook een stap van een praktijkschool naar een openbare basisschool. Zijn uitdaging: goede concepten uit met name de Verenigde Staten vertalen naar de behoefte en wensen van een Zeeuwse school.

Ken je de Big Picture-scholen uit de Verenigde Staten? Die geven een sterk geïndividualiseerde vorm van onderwijs, waarbij het talent en de passie van de leerling het leerproces sturen. Het levert gemotiveerde leerlingen op, leert hen hun talenten te benutten en met anderen om te gaan. Dat sluit aan op mijn eigen visie. Een ander mooi concept uit Amerika is Teach like a Champion, gebaseerd op het boek van Doug Lemov. Lemov observeerde leraren die opmerkelijke resultaten wisten te bereiken en tekende allerlei bruikbare technieken op. Drie jaar geleden heb ik enkele teamleden naar een training hierover gestuurd. Zij kwamen razend enthousiast terug. We hebben besloten om enkele technieken door een ontwikkelgroep van docenten te laten implementeren. Bijvoorbeeld de drempeltechniek: je staat ‘s ochtends bij de deur van het klaslokaal en schept zo een verwachtingspatroon: hier kom je binnen om te leren. Een dergelijke implementatie kun je alleen realiseren als je school een lerende organisatie is. Maar hoe leer je het team leren? En hoe versterk je als directeur je eigen lerend vermogen? Om hierop antwoord te krijgen, zijn we in het School aan Zet-programma gestapt. Ik zit zelf in de School aan Zet-stuurgroep voor de Archipelscholen, waartoe De Leeuwenburch behoort. Binnen het traject leren de directeuren met en van elkaar. We kijken of we – vanuit de diversiteit van alle scholen – gezamenlijke ontwikkelpunten, zoals het afstemmen van Archipelbeleid naar schoolbeleid – kunnen aanpakken en schrijven dan concrete plannen op teamniveau. Verder fungeert elke directeur als critical friend. De overleggen zijn beslist geen “met-de-voeten-optafel-besprekingen”. We gaan inhoudelijk de diepte in. Vragen door, geven elkaar advies en waar mogelijk oplossingen. Ik heb laatst met twee collega-directeuren gesproken over onze plannen voor de toekomst. We hebben op de Leeuwenburch, mede op basis van Teach like a Champion, het “Trots-plan 2015-2019” opgesteld. Onder meer door het gesprek met de collega-schoolleiders zijn we ervan overtuigd dat we onze ontwikkelpunten kunnen aanpakken. Mijn lerend vermogen groeit door feedback te vragen en krijgen. Aan medeschoolleiders, maar ook door het team feedback te vragen op mijn handelen als directeur en hierover in gesprek te gaan. Dat heeft als uitwerking gekregen dat bij het ontwerpen van het “Trots-plan” het team een prominente rol heeft gekregen. De teamleden zijn nu aan zet en nemen het eigenaarschap en de ruimte om onze ideeën uit te voeren. Toen ik hierover met mijn mensen in gesprek ging, kwam gelijk een fikse dosis energie vrij. Het team heeft zelf gevraagd om meer ruimte voor collegiale consultatie. Zodat ook op teamniveau feedback gevraagd en gegeven kan worden. Dan weet je: dit zijn teamleden om op te bouwen.
Ċ
Kwaliteit / Archipelscholen,
16 jun. 2015 04:23
Comments